مدادرنگی هایم

(بدون عنوان)

امین رضوانی — Wed, 25 Jan 2012 10:24:11 GMT

این وبلاگ به http://freezetime.blogfa.com/
منتقل گردید.
متشکرم
"نفس"

سرم شلوغه؟

امین رضوانی — Tue, 29 Nov 2011 08:48:21 GMT

چند وقته که میخوام یه مطلبی اینجا بذارم ولی اصلا فرصت سر خاروندنم ندارم. جدا از درسای دانشگاه سرم با کلی کتاب گرمه.

قضیه این بود که اواسط مهرماه گذرم افتاد به یه کتابفروشی که کتابای دست دو رو با تخفیف میفروخت.

منم از اونجایی که تو قضیه کتاب یه مشکلی! دارم و اونم اینه که اگه پا تو کتابفروشی بذارم یه جورایی مسخ کتابا میشم وتا کل جیبمو تقدیم آقای فروشنده نکنم بیرون نمیام و از قضا همین داستان بازم تکرار شد و باجیبی خالی و لبی خندون و دستی پر کتاب از کتابفروشی بیرون اومدم.

همه اینا بهونه ای شد تا سرمو با خوندن کتابا و حل مسائل دوران و سوالات اعداد مختلط گرم کنم و
نتونم اینجا مطلب بنویسم.

*نفس*

مدرسه ها وا شده

امین رضوانی — Sun, 25 Sep 2011 12:02:04 GMT

متنفر شدم از مهر ماه و این سرودایی که تلویزیون از چند روز قبل شروع این ماه پخش میکنه.
قبل از مدرسه رفتن که چیزی متوجه نمیشدم پاییزم مثل بقیه ماهها بود با این تفاوت که مادرم باید میرفت مدرسه . منم همیشه از مدرسه رفتن بقیه که موقع ظهر تو کوچه ها پر میشدن و بعضیام داشتن برمیگشتن که در جهت مخالف تو دسته های دو،سه نفره میرفتن مدرسه البته اینا جز جهت حرکت یه فرق بزرگتر هم داشتن.اینکه یه دسته ناراحت اونیکی شاد و من نمیفهمیدم چرا کسانی که مدرسه میرن نمیخندن؟

من با مدرسه نا آشنا نبودم و همیشه به مادرم اصرار میکردم که منو همراهش ببره و چند باری هم که قبول کرده بود و باهاش رفته بودم سر کلاس شاگرداش دوره ام میکردن و همه با خنده یه چیزی میگفتن و منم که خنده اونارو میدیدم از مدرسه تصور بدی نداشتم.

شاید این آشنا بودن بود که روز اول مدرسه که فقط کلاس اولی ها بودن و حیاط مدرسه جوی مثل مراسم ترحیم بود و والدین هم که اکثرا مادران بودند به همراه بچه ها از اقوام درجه اول متوفی محسوب میشدن و فصل مدارس هم جای خودشو به فصل آبغوره گیری داده بود من مثل یه جسم صلب وسط حیاط وایساده بودم و اینجاست که باید حق بدم به مادرایی که محکم دست بچشونو گرفته بودن و انگار که میخوان اونو برای قربانی به خدای خورشید هدیه کنن که دل کندن ازش برشون سخته یه طور عجیبی نیگام میکردن که انگار یه ET رو دیدن و سعی داشتن که بچشونو از این شی بی احساس دور نگه دارن.
از اونجایی که هیچ دوربینی نبود تا ثبت وقایع کنه همینقدر یادم میاد که یه بادکنک بهمون داده بودن که اونم خودمون باید باد میکردیم و یه چیزی که وصلش کنیم به اون و بگیریم دستمون.

نکته اینجا بود : بادکنک من بر خلاف بقیه سوراخ بود و موقع باد کردن ترکید” من موندم بدون بادکنک.

*نفس*

دلتنگی

امین رضوانی — Sat, 27 Aug 2011 10:45:20 GMT

دلم برا بچگیم تنگ شده اونوقتا چیزایی رو داشتم که الان ندارمشون
بعضی وقتام با خودم فکر میکنم این حس دلتنگی نیس....دلم میسوزه واسه خودم دلم واسه اسباب بازی هام میسوزه که یه وقتی کل دنیای من بودنو الان منم که خیلی وقته که یه دل سیر بازی نکردم.نه اینکه با این هیکل بشینم ماشینبازی کنم.
لذت بازی کردن به دسته پلی استیشن و ایکس باکس نیست و من از وقتی که اینارو گرفتم تو دستم گم کردمش. مثل کتاب خوندن که تا بوی ورقه های کاغذ نیاد و با دستام کتابو نگیرومو و تورق نکنم هیچی از کتاب حالیم نمیشه.

من کودکیمو با بازی هاش و معصومیتش گم کردم.
شاید تا یه ماه دیگه دوباره برگردم سر همون روزمرگی هایی که همیشه آدما وقتی ژست روشنفکری میگیرن ازش گلایه میکنن.
اینو یادم رفت بگم من تابستونای بچگیم رو هم گم کردم.7-8 سالی هست که دنبالشون میگردم هرکاریم میکنم بیشتر گم میشم.
زمان چیکار میکنه با آدم...

*نفس*

کنکور همه دنیا؟

امین رضوانی — Wed, 17 Aug 2011 09:32:04 GMT

دیروز انتخاب رشته کردم !!!
کنکور دیگه برای من تموم شد ودوست ندارم درموردش صحبت کنم شاید اگر نتیجه آخر نتیجه خوبی بود شاید اشتیاق داشتم ازش حرف بزنم.
البته من بخاطر شرایطم هر طور که شده امسال باید قبول بشم. برام غیر انتفاعی و آزاد هم فرقی نداره، نفس قبولی مهمه.

یه اتفاقی هم افتاد،تو این ده روزی که از اومدن جواب کنکور میگذره تقریبا 5-4 تا کتاب خوندم نمیدونم از احساس ناراحتیه که دارم یا چیز دیگه.

البته کلا اهل مطالعه هستم،شما سه چیزو ازم بگیر دیگه نمیتونم زندگی کنم: گوشیم، کامپیوتر و کتابامو .
کتابایی هم که خوندم از قبل خریده بودمشون و همین کنکور باعث شده بود تا کنار بذارمشون.

ازبه،ارمیا و نشت نشا از آقای رضا امیرخانی که دوتای اول خیلی بهم چسبید ولی آخری همچین جالب نبود.

ورونیکا... از پائولو کوئیلو که این کتاب هم جالب بود

واز کتابایی که خوندم روی ماه ... نوشته مصطفی مستور بود که اصلا به نظرم جالب نیومد و اصلا نفهنمیدم چرا قلم زرین رو به همچین کتابی دادن..

*نفس*

تابستون

امین رضوانی — Sun, 31 Jul 2011 07:46:57 GMT

تابستون چنتا خصوصیت داره جز گرما و تعطیلات.
آدم کل سالو برنامه ریزی میکنه حالا که امتحانا تموم شد فلان کارو میکنم.

تعطیلات که شروع میشه کلشون از یادش میره تا بیاد به خودش بجنبه ماه تموم میشه.
نمیدونم این خیال منه یا شما هم به این نتیجه رسیدید که این سه ماه از سریع ترین ماههای سالن درسته که روزا طولانین ولی انگار برعکسه زمستون با روزای کوتاهش کشدار تر از تابستونه با این روزای طولانی.

"نفس"

تفریحات سالم:گردش در شهر 90.4.30

امین رضوانی — Sun, 24 Jul 2011 10:49:36 GMT

4شنبه با بچه ها قرار گذاشتم بریم بیرون یه چرخی بزنیم. فاصله چند هفته ای بعد کنکور تا اومدن نتایج یکی از دپرسترین وقتاس، گفتم میریم بیرون یه کلکی سوار میکنیم خوش بگذره.زدیم بیرون هیچ خبری نبود رفتیم شهر شده بود حاصل سن زده جاهایی که میدونستیم سوزه توش پیدا میشه هم رفتیم ولی انگار شهرو تفکیک جنسیتی کرده باشن پر بود از مردای سیبیلو و ریشو رفتیم مهستان یه چرخی زدیم یرون که اومدیم چش چشو نمیدید، که مرحمتی بود از برادران عراقیمون
بهر حال سوار شدیم یه دوساعت خیابونارو متر کردیم که هیچ تغییری رو نشون نمیداد و همونطور ادامه میدادیم که گفتیم بریم یه چیزی بزنیم. چنتا رستورانو بدلیل گرون بودن رد کردیمو رسیدیم به "بیست" تنی چند پیتزا سفارش دادیم والبته بچه ها لطف کرده بودن آبمیوه هم گفته بودن که بنظر من 1000 چوق واسه یه لیوان کوچیک یه بار مصرف آبمیوه حتی اگر 100% هم طبیعی باشه نا عدالتی و بلکم نامردی بود البته مخالفت ها هم ثمری نداشت و از اونجایی هم که "پولشو دادیم " تا قطره آخر و حتی یکی بعد از آخر سر کشیدیم. بعد از شام هم دیگه کی حال حوصله ول گشتن داره؟ رهسپار منزل شدیم.

این بود داستان تفریح سالمی که قرار بود زیاد سالم نباشد.

*نفس*

امنیت

امین رضوانی — Wed, 20 Jul 2011 15:41:16 GMT

چند روزیه فکر میکنم خوابم.البته آدم خواب باشه بهتره

چه خبره چی شده ملت رم کردن با انواع و اقسام آلات قتاله افتادن به جون هم دل و روده همدیگرو میکشن بیرون درسته که طاقت آدم بعضی وقتا ته میکشه...لااقل بذارین خون قبلی خشک بشه بعد یکی دیگرو...

خب اینا که فعلا به من مربوط نمیشد تا اینکه کیف یکی از اقوام 2 روز پیش به سرقت رفت و پدرم هم به دنبال متذکر شدن انواع ترفندهای مقالبه با وقوع چنین جرایمی با برادرم که میخواست برای بازی بره بیرون مخالفت کرد و البته درست هم میگفت که: "این وقت ظهر کسی تو خیابون نیست میگیرن خفتت میکنن."

یادش بخیر بچه که بودیم از صب تا شب تو کوچه و خیابون پلاس بودیمو گل کوچیک میزدیم!

البته فکر نکید منم اوقد سنی دارم نه بابا من 20 سالمه داداشمم 13 سالشه.اینو گفتم که بگم این اتفاقها و اختلافها برای کمتر از10 ساله!

*نفس*

اول

امین رضوانی — Wed, 13 Jul 2011 20:45:30 GMT

سلام.
خداییش پیدا کردن یه آدرس خالی خیلی سخت شده. آدرسم آدرسای قدیم 7-6 سال پیش که اینطوری نبود اینترنت خلوتتر از حالا بود . کسی نمیدونست وب نویسی چیه آدرسم تا دلتون بخواد بود.الان وبلاگ نویسا خیلیاشون شدن شیداهایی که از مععشوق دل خون کردن یا شهلاهایی که قلب و LOVE از سر و کول وبشون میباره بعضی وقتا میگم کاش این آدرسارو من میگرفتم.
حالا با هزار زحمت که یه آدرس پیدا میکنی تازه سر و کله زدن با انوا ع و اقسام قالبها شروع میشه،
هر کگدومم بزنم به تخته یه چیز کم دارن.
همه تو گزینش رد میشن از اونایی هم که مرحله اولو پاس میکرن موقعی که قرار میدادمشون تو وب یه جوری میشدن ، از چشمم میفتادن.تا اینیکی که فعلا از هردو مرحله سربلند بیرون اومده.


"به کوری چسم حسود بالاخره این وبلاگ راه افتاد"

*نفس*